ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ

ΕΙΣ  ΤΟΝ

ΟΣΙΟΝ  ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΝ  ΤΟΝ  ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΝ  (9/1) κ.α.

ΟΣΙΟΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΚΑΙ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ

Ο ΕΝ ΟΛΥΜΠΩ ΒΙΘΥΝΙΑΣ ΚΑΙ

ΕΝ ΤΗ ΟΜΩΝΥΜΩ ΝΗΣΩ ΑΣΚΗΣΑΣ

ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΟΥΧΟΣ

ΑΓΙΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ

ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΝ ΚΑΝΟΝΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ 

Βλ.: https://www.youtube.com/watch?v=lKpEeTQVg3g

ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ «ΕΝ ΖΩΗ» ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ

Βλ.: osiosefstratiosthaumatatouenzwika.blogspot.com

ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ – ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ κ.α.

Βλ.: osiosefstratiossychronathaumatatouka.blogspot.com

TON BIO TOY κ.α. 

Βλ. osiouefstratiouthaumatourgouvios.blogspot.com

ΠAΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ

EIΣ TON OΣION KAI ΘEOΦOΡON ΠΑΤΕΡΑ ΗΜΩΝ

EΥΣΤΡΑΤΙΟΝ ΤΟΝ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΝ

Οὗ ἡ ἱερὰ μνήμη ἐπιτελεῖται τὴν 9ην Ἰανουαρίου

(Ποίημα Καθηγουμένης ᾿Ισιδώρας Μοναχῆς ῾Αγιεροθεϊτίσσης).

 ῾Ο ἱερεύς· Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε·        νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

῾Ο ἀναγνώστης· ᾿Αμήν.

Ψαλμὸς ρμβ´ (142)

Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου. 

Καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. 

῞Οτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου, ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος. 

Καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου, ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου.

᾿Εμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. 

Διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. 

Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε,  ἐξέλιπε τὸ πνεῦμά μου·  μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου   ἀπ’ ἐμοῦ καὶ ὁμοιωθήσομαι  τοῖς   καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. 

᾿Ακουστὸν ποίησόν μοι τὸ πρωῒ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα· γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδὸν ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι πρὸς σὲ ᾖρα τὴν ψυχήν μου.   

᾿Εξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρὸς σὲ κατέφυγον. 

Δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου, ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεός μου· τὸ πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ. 

Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου. 

Καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἐγὼ δοῦλός σού εἰμι.

Καὶ εὐθὺς τό· Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν·                   εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Τὸ ἐπαναλαμβάνομεν ἀνὰ στίχον.

Στίχος α´. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, καὶ     ἐπικαλεῖσθε τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ.

 Στίχος β´. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.

  Στίχος γ´. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ    ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.

 

Κατόπιν τὰ Τροπάρια.

῏Ηχος δ´. ῾Ο ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Τὸν θεοφόρον ἀσκητὴν τοῦ Ὀλύμπου, τῆς Βιθυνίας τὸν ἀκοίμητον λύχνον, τὸν ἀρετῶν ἐκλάμποντα, τῷ θείῳ φωτί˙ ᾄσωμεν Εὐστράτιον, τὸν ἐν θαύμασι μέγαν, τούτου μακαρίζοντες, τὰς λαμπρὰς ἀριστείας˙ ἃς ἀρεστῇ κατώρθωσε σπουδῇ, ἐν τῇ Αὐγάρων, Μονῇ ἧς ἡγήσατο.

Δόξα. Ὅμοιον.

Εἰκονομάχων ἐν δυστήνοις τοῖς χρόνοις, ὑπὲρ δογμάτων ἱερῶν ἠγωνίσθης, θεοφιλῶς Εὐστράτιε, κρατήσας καλῶς· πίστιν τὴν ὀρθόδοξον, ἧς ὑπέρμαχος ὤφθης, μείνας ἀδιάσειστος, ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου˙καὶ    σεαυτὸν παρέθου προσευχῆς, καὶ ἐγκρατείας, ὑπόδειγμα ἔμψυχον.

 Καὶ νῦν. ῞Ομοιον.

       Οὐ σιωπήσομέν ποτε, Θεοτόκε, τὰς δυναστείας σου  λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι. Εἰμὴ γὰρ σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο, ἐκ τοσούτων κινδύνων; τίς δὲ διεφύλαξεν, ἕως νῦν ἐλευθέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν,    Δέσποινα, ἐκ σοῦ· σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.

 

 Ψαλμὸς Ν´ (50)

       Ἐλέησόν με, ὁ Θεὸς, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου. 

      ᾿Επὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με.

       ῞Οτι  τὴν  ἀνομίαν  μου  ἐγὼ  γινώσκω    καὶ   ἡ   ἁμαρτία  μου  ἐνώπιόν  μού  ἐστι  διά παντός.       

        Σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε.

     ᾿Ιδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καὶ ἐν ἁμαρτίαις   ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου.

    ᾿Ιδοὺ γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι.

    ῾Ραντιεῖς με ὑσσώπῳ καὶ καθαρισθήσομαι·  πλυνεῖς με,  καὶ ὑπὲρ χιόνα  λευκανθήσο-

μαι.

      Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα.

    ᾿Απόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον.

    Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα      εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου.

     Μὴ ἀποῤῥίψῃς με  ἀπὸ τοῦ προσώπου σου  καὶ τὸ  Πνεῦμα  σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέ- 

λῃς ἀπ’ ἐμοῦ.

     ᾿Απόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με.

      Διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου, καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσι.

    ῾Ρῦσαί με ἐξ αἱμάτων, ὁ Θεός, ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου· ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην σου.

      Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ      τὴν αἴνεσίν σου.

     ῞Οτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν· ὁλοκαυτώματα οὐκ       εὐδοκήσεις.

     Θυσία τῷ Θεῷ  πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμέ- 

νην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει.

  ᾿Αγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιὼν, καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη ῾Ιερουσαλήμ.

    Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα· τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους.

Καὶ ἀρχόμεθα τοῦ Κανόνος.

Οὗ ἡ ἀκροστιχίς·

«Εὐστράτιον θαυματουργὸν ᾄδω. Ἰσιδώρας».

῏Ηχος πλ. δ´. 

᾿ῼδὴ α´. ῾Υγράν διοδεύσας.

Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

Ἑόρτιον σύναξιν οἱ πιστοί, στησώμεθα δεῦτε, εὐφημοῦντες χαρμονικῶς, Εὐστράτιον ὅσιον Πατέρα· θαυματουργὸν ἐν Ὀλύμπῳ τὸν λάμψαντα.

Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

Ὑπῆρξας Εὐστράτιε ἐκ παιδός, πιστὸς ὑπηρέτης, τοῦ   Κυρίου καὶ ἀγαθός, διὸ φιλοπόνῳ σου ἀσκήσει˙ τὰ σοὶ δοθέντα ἐπηύξησας τάλαντα.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

Σοὶ κράζει ἐπαίνους Βιτζιανή, ἡ πόλις Ταρσίας, Βιθυνίας μητροπρεπῶς, τιμᾷ καὶ γεραίρει σε ὡσαύτως˙ ἡ σοὶ ὁμώνυμος νῆσος Εὐστράτιε.

Καὶ νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

       Τὰς τάξεις Ἀγγέλων ἐν οὐρανοῖς, τιμῇ τε καὶ δόξῃ,         ὑπερβέβηκας Μαριάμ, Θεὸν ὡς τεκοῦσα ἐκ γαστρός σου˙ τὸν Βασιλέα τῶν ὅλων καὶ Κύριον.

          

                                                                          ᾨδὴ γ΄. Οὐρανίας ἁψῖδος.

Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

Ρυθμιζόμενος αὔραις, τοῦ παντουργοῦ Πνεύματος,    ἔλιπες τοῦ κόσμου τὴν τύρβην, πάτερ Εὐστράτιε, καὶ προσελθὼν νουνεχῶς, ἐν τῇ Μονῇ τῶν Αὐγάρων, Μοναχῶν ἐφόρεσας, σχῆμα τὸ ἅγιον.

Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

   ᾿Αγρυπνίας νηστείας, καὶ προσευχὰς ἔφερες, ὥσπερ   προσφορὰν τῷ Κυρίῳ, ἐν οἰκειότητι, καὶ παρ’ Αὐτοῦ δαψιλῶς, τὸν πολυτίμητον πλοῦτον, τῆς ἀγάπης   ἔλαβες, πάτερ Εὐστράτιε.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

Τίς Εὐστράτιε μάκαρ, τοὺς ἱεροὺς ἄθλους σου, δύναται καλῶς ἀριθμῆσαι; σὺ γὰρ ὡς ἄσαρκος, ἐν ἐγκρατείᾳ σκληρᾷ, καὶ ταπειναῖς ἐργασίαις, καὶ παννύχοις στάσεσιν, ἦγες τὸν βίον σου.

 Καὶ νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἰησοῦν τὸν Σωτῆρα, καὶ Λυτρωτὴν τέτοκας, Ἄχραντε   Παρθένε Μαρία, τὸν καταργήσαντα, τὰ τοῦ θανάτου δεσμά, ἀκαταλύτῳ δυνάμει, καὶ ζωὴν δωρούμενον, τὴν ἀτελεύτητον.

       ᾿Αξίωσον ἡμᾶς φυλάττειν, τὸν νόμον τῆς ἐγκρατείας,     ὁ φυλάξας ἐπιμελῶς θεσμοὺς  τῆς  ἀσκήσεως, Εὐστράτιε πάτερ θαυματοφόρε.

       Ἐπίβλεψον ἐν εὐμενείᾳ, πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπὶ τὴν  ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν, καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.

Αἴτησις καὶ τὸ Κάθισμα.

Ἦχος β΄. Πρεσβεία θερμή.

       Τὸν δρόμον Θεοῦ,  τὸν θεῖον καὶ σωτήριον, διέβης σπουδῇ,  προθύμῳ ὦ Εὐστράτιε, Μοναστὰς ὡδήγησας˙ εἰς λιμένα γνώσεως Ὅσιε, καὶ ἐναρέτου πράξεως κανών, ἐγένου ἐν ἔργοις ἀγαθότητος.

 

ᾨδὴ δ΄. Εἰσακήκοα Κύριε.

   Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

Ὀφθαλμοῖς σου οὐκ ἔδωκας, ὕπνον ὦ Εὐστράτιε ὁσιώτατε˙ οὐδὲ πάλιν τοῖς βλεφάροις σου, νυσταγμὸν εὐχόμενος πρὸς Κύριον.

Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

        Νουθεσίαις Εὐστράτιε, καὶ ταῖς διδαχαῖς σου εἰς τὴν  ἀλήθειαν˙ τοὺς Μονάζοντας ἐστήριξας, ὡς σοφὸς καὶ εὔγνωστος Ἡγούμενος.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

Θαυμαστά σου τὰ θαύματα, καὶ ἡ πολιτεία σου ἀκατάγνωστος˙ ἀξιέραστος ὁ ζῆλός σου, καὶ θερμὴ ἡ πίστις σου Εὐστράτιε.

Καὶ νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

      ᾿Αγαλλόμενοι χαῖρε σοι, σὺν τῷ Ἀρχαγγέλῳ Παρθένε  ψάλλομεν˙ διὰ σοῦ γὰρ λύπη πέπαυται, καὶ χαρᾶς πεπλήρωται τὸ δώρημα.

 

ᾨδὴ ε΄. Φώτισον ἡμᾶς.

Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

       Ὕβριν βδελυκτήν,  κατεμίσησας Εὐστράτιε,  τῶν δεινῶν  Εἰκονομάχων  παρευθύς, καὶ τῶν Εἰκόνων, τὴν προσκύνησιν ἠγάπησας.

Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

Μόνος τῷ Θεῷ, προσωμίλεις προσευχόμενος, ἐν τῷ ὄρει τοῦ Ὀλύμπου παροικῶν, καὶ ἐν σπηλαίῳ, τῆς σῆς νήσου ὦ Εὐστράτιε.

 Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

Ἄγαν τοῦ Θεοῦ, μελετήσας τὰ προστάγματα, ἐπελάθου ὦ Εὐστράτιε σοφέ, διδασκαλίας, κοσμικὰς καὶ ματαιόφρονας.

Καὶ νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Τέλειον Θεόν, καὶ βροτὸν ὡσαύτως τέλειον, ἀπεκύησας Παρθένε Μαριάμ, Χριστὸν Μεσσίαν, τὸν λυτρούμενον τὸν ἄνθρωπον.

 

ᾨδὴ στ΄. Τὴν δέησιν.

Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

Οὐδέποτε ἱερὲ Εὐστράτιε, ἐπὶ κλίνης καὶ στρωμνῆς   ἐκοιμήθης, ἀλλ’ εἰς τὴν γῆν, ἐπ’ ὀλίγον ἐδίδως, τῇ ταλαιπώρῳ σαρκί σου ἀνάπαυσιν˙ Θεῷ ἀπαύστως ὁμιλῶν˙ προσευχαῖς καὶ δεήσεσιν Ὅσιε.

Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

Ὑπέρτερος ἡδονῶν Εὐστράτιε, τῇ συντόνῳ σου ἀσκήσει ἐγένου, πάθη σαρκός, ἐγκρατῶς χαλινώσας, καὶ ὑποτάξας τὸ χεῖρον τῷ κρείττονι˙ ἐδέξω ὅθεν ὡς μισθόν˙ αἰωνίου ζωῆς τὸ δηνάριον.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

        Ρημάτων σου  τῶν σοφῶν τοῖς φθέγμασι, τοὺς Μονάζοντας ὡδήγησας Πάτερ, εἰς τὴν ὀρθήν, καὶ εὐθεῖαν πορείαν,  τῆς τοῦ Θεοῦ ἀληθείας  Εὐστράτιε˙ στηρίζων ἅμα  ἐν ὁδῷ˙ ἀσφαλῶς τὰ αὐτῶν διαβήματα.

Καὶ νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Γαλήνιον σὲ λιμένα ἔχομεν, καὶ παρήγορον τοῦ     κόσμου ἐλπίδα, ἁμαρτωλῶν, πρὸς Θεὸν παῤῥησίαν, καὶ προστασίαν καὶ σκέπην καὶ στήριγμα˙ πιστῶν τε     πάντων βοηθόν· Παναγία Παρθένε Μητρόθεε.

Ἀξίωσον ἡμᾶς φυλάττειν, τὸν νόμον τῆς ἐγκρατείας,     ὁ φυλάξας ἐπιμελῶς θεσμοὺς τῆς ἀσκήσεως, Εὐστράτιε πάτερ θαυματοφόρε.

Ἄχραντε ἡ διὰ λόγου, τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικὴν παῤῥησίαν.

 Αἴτησις καὶ τὸ Κοντάκιον.

Ἦχος β΄. Προστασία τῶν Χριστιανῶν.

    ᾿Εν Ὀλύμπῳ τὴν ἀγγελικὴν πολιτείαν σου, διανύσας   ἱεροπρεπῶς ὑπερέλαμψας, μετὰ δόξης θεοπρεποῦς Εὐστράτιε σοφέ, ζωὴν ἔγκλειστον καὶ αὐστηράν, ἐπιδειξάμενος καλῶς, ἀσκητὴς ὡς πολύπειρος· σπήλαιον δὲ ὡσαύτως, εἰς νήσου τῆς ὁμωνύμου, ἀγωνισάμενος καλῶς, θείας δόξης κατηξίωσαι.

Εἶτα τὸ Α´ ᾿Αντίφωνον τῶν ᾿Αναβαθμῶν τοῦ δ´ ῎Ηχου.

      ᾿Εκ νεότητός μου, πολλὰ πολεμεῖ με πάθη· ἀλλ’ αὐτὸς ἀντιλαβοῦ, καὶ σῶσον, Σωτήρ μου (δίς). 

    Οἱ  μισοῦντες Σιών,  αἰσχύνθητε ἀπὸ τοῦ Κυρίου·  ὡς         χόρτος γάρ,  πυρὶ  ἔσεσθε ἀπεξηραμμένοι (δίς).

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ ῾Αγίῳ Πνεύματι·

Ἁγίῳ Πνεύματι, πᾶσα ψυχὴ ζωοῦται, καὶ καθάρσει ὑψοῦται λαμπρύνεται, τῇ Τριαδικῇ Μονάδι,  ἱεροκρυφίως.

Καὶ νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ᾿Αμήν.

Ἁγίῳ Πνεύματι ἀναβλύζει, τὰ τῆς χάριτος ῥεῖθρα,  ἀρδεύοντα, ἅπασαν τὴν κτίσιν, πρὸς ζωογονίαν.

Προκείμενον.

Ὑπομένων ὑπέμεινα τὸν Κύριον καὶ προσέσχε μοι (δίς).

Στίχος· Καὶ ἔστησεν ἐπὶ πέτραν τοὺς πόδας μου,        καὶ κατηύθυνε τὰ διαβήματά μου.

Εὐαγγέλιον.

᾿Επιλέγεται  ὑπὸ τοῦ Ἱερέως.

Ὁ Χορός· Δόξα Σοι, Κύριε, δόξα Σοι.

 

Δόξα.

 Ταῖς τοῦ σοῦ Ὁσίου, πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καὶ νῦν.

 Ταῖς τῆς Θεοτόκου, πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Στίχ. Ἐλεῆμον, ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός      σου, καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου, ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου.

Προσόμοιον.

 Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι.

        Στράταν  τὴν εὐθύδρομον,  τῶν ἐντολῶν  τοῦ  Κυρίου,  ἱερὲ  Εὐστράτιε,  εὐχερῶς ἐβάδισας δυναμούμενος· τῷ γλυκεῖ ἔρωτι,  τῆς Χριστοῦ ἀγάπης, τῆς σαρκὸς σου     μὴ φεισάμενος,  ποσῶς οὐχ  ὕπνωσας,  ἀναπαυτικῶς  ἐπὶ κλίνης σου, οὐκ ἔλαβες τὰ βρώ- ματα, ἐν τῇ ἀπολαύσει        τῆς γεύσεως.  Ὅθεν ἐγκρατείας, ἐγένου ἀκριβέστατος κανών, τῆς ἡσυχίας διδάσκαλος, Πατὴρ Μοναζόντων τε.

 

Ὁ Ἱερεὺς· Σῶσον, ὁ Θεός, τὸν λαὸν σου…

ᾨδὴ ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.

Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

       Ὁλοπόθῳ στοργῇ σου,  τῷ Θεῷ ἠκολούθεις,  ἀπὸ νεότητος, φορέσας  Μοναζόντων, Εὐστράτιε τὸ σχῆμα, τὸ σεπτὸν καὶ ἰσάγγελον˙ καὶ πολιτείᾳ σεμνῇ, ὡς Ἄγγελος βιώσας.

Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν. 

Νικηφόρος ἐδείχθης, στρατιώτης Κυρίου, σοφὲ Ευστράτιε, παθῶν τὴν τυραννίδα, νικήσας κατὰ κράτος, τοῖς ὁσίοις σου σκάμμασι˙ καὶ αἰωνίου ζωῆς, ἐδέξω τὰ βραβεῖα.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

Ἀγοράσαι ποθήσας, τὸν χρυσοῦν μαργαρίτην, τὸν πολυτίμητον, τῆς ἄνω Βασιλείας, κατέλιπες τοῦ κόσμου, τὰ τερπνὰ ὦ Εὐστράτιε˙ καὶ ὡς πτωχὸς ἀσκητής, ηὐλίσθης ἐν σπηλαίῳ. 

 Καὶ νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμὴν.

       Διαχρύσῳ  ἐσθῆτι, ὡς Βασίλισσα πάντων, υπεραστράπτουσα, παρίστασαι  ἐν δόξῃ,  Υἱοῦ σου  δεξιόθεν,   Θεοτόκε   πανάχραντε˙  καὶ  ἀπολαύεις  τιμῆς,  μητρῴας ἐξαιρέτως.

  

ᾨδὴ η΄. Τὸν Βασιλέα.

 Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

Ὡς θεῖος λύχνος, ἐπὶ τοῦ ὄρους ἐτέθης, τῆς Χριστοῦ  Ἐκκλησίας καὶ λάμπεις, κάλλει ἀπροσίτῳ, Εὐστράτιε παμμάκαρ.

 Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

Ἰδοὺ ὡς δῶρον, ἀσκητικῶν σοι ἱδρώτων, τοὺς καμάτους μου Κύριε φέρω, ὅλης ἐκ καρδίας, Εὐστράτιος ἐβόα.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

Σκεῦος ἐδείχθης, τῆς ἐκλογῆς τῆς τιμίας, ὦ Εὐστράτιε  ὅσιε πάτερ, εὔχρηστον εἰς βάσιν, καλῆς διακονίας.

Καὶ νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμὴν.

Ἱερωτέρα, ἀγγελικῶν στρατευμάτων, σὺ ὑπάρχεις  Παρθένε Μαρία, ὡς ἀποτεκοῦσα, τὸν πάντων  Βασιλέα.

                                                       ᾨδὴ θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.

Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

Δικαίων αἱ χορεῖαι, τάξεις τῶν ὁσίων, τῶν ἀσκητῶν  τε τὰ πλήθη, σκιρτῶσιν ὁμοῦ, τῇ ἑορτίῳ τιμῇ σου, πάτερ Εὐστράτιε.

Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

        Ὡς εὔκαρπος  ἐλαία,  ἔδωκας πλουσίως, τὰς ἀγαθὰς    ἐπιδόσεις,  ἐν οἴκῳ Θεοῦ,  διὸ Εὐστράτιε πλοῦτον,  εὗρες οὐράνιον.

Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

Ρανάτωσαν τὰ ὄρη, θείαν εὐφροσύνην, τοῦ Εὐστρατίου τῇ μνήμῃ, ὁσίου Πατρός, καὶ γὰρ ἐν ὄρει Ὀλύμπου, οὗτος ἠγώνισται.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

Ἀγάλλου Εὐστρατίου, τῇ μεγαλωσύνῃ, τῆς Βιθυνίας  ἡ χώρα, καὶ χαῖρε ὁμοῦ, πλησιοχώρως τῆς Λήμνου, νῆσος ὁμώνυμος.

Καὶ νῦν καὶ ἀεί,  καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Σκηνὴ τῆς θείας δόξης, ὤφθης Θεοτόκε, τὸν Βασιλέα   τῶν ὅλων, Χριστὸν τὸν Θεόν, ἀπεριγράπτως γὰρ ἔσχες, ἐν τῇ κοιλίᾳ σου.

Εἶτα,  τό˙

Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον,   τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον, καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.

Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβεὶμ, καὶ ἐνδοξοτέραν, ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως, Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν˙ τὴν ὄντως Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν.

                                                         Καὶ τὰ ἑπόμενα Μεγαλυνάρια.

 Ὧν ἡ ἀκροστιχίς˙

«Χαῖρε, ὅσιε Πάτερ».

 Χαίροις Ἐκκλησίας ἡ χαρμονή, χαίροις τοῦ Ὀλύμπου,          Βιθυνίας περιωπή, χαίροις Εὐστρατίου, τῆς νήσου σου τὸ κλέος, Εὐστράτιε Πατέρων, πάτερ θειότατε.

Ἄγαμαι τὰς θείας σου ἀρετάς, στέργω σου τὴν δόξαν, μεγαλύνω σου τὴν τιμήν, ὕμνοις ἐκθειάζω, Εὐστράτιε παμμάκαρ, τῶν σῶν κατορθωμάτων, τὰ ἀκροθίνια.

Ἴσχυσας νικῆσαι τοῦ δυσμενοῦς, πάσας τὰς ἐνέδρας, ὦ       Εὐστράτιε ἱερέ, σὺ γὰρ ἐγκρατείᾳ, ἐνέκρωσας τὰ πάθη, ζωῆς ἐπιζητήσας, τὰ διαβήματα.

Ρόδον ὦ Εὐστράτιε ὡς τερπνόν, ἤνθησέ σε Πάτερ, εὐαρέστως Βιτζιανή, πόλις τῆς Ταρσίας, καὶ πᾶσα Βιθυνία, προσφέρει σε Κυρίω, μητροπρεπέστατα.

Ἔζησας Αὐγάρων ἐν τῇ Μονῇ, σχῆμα Μοναζόντων, ὦ Εὐστράτιε ἐνδυθείς, καὶ ἀπεξεδύθης, τὸ φρόνημα τοῦ κόσμου, ταῖς τάξεσιν Ἀγγέλων, προσοικειούμενος.

Ὅλῃ σου καρδίᾳ  ὅλῃ ψυχῇ,  ὅλῃ σου  προθέσει,  καὶ ἐξ  ὅλης σου  τῆς στοργῆς, Κύριον τῶν ὅλων, Εὐστράτιε ἠγάπας, καὶ τούτῳ ἠκολούθεις, μετὰ συνέσεως.

Στήριγμα ἐγένου τῶν Μοναστῶν, τούτους νουθετήσας,   ὡς ἡγούμενος συνετός, καὶ Εὐαγγελίου, διδάξας τὰς προστάξεις, ἐν ἔργοις σου καὶ λόγοις, πάτερ Εὐστράτιε.

Ἴθυνας λιμένα εἰς γαληνὸν, τοὺς ταραττομένους, ἐν τῷ κλύδωνι τῶν παθῶν, καὶ εἰρηνοδώρους παρέσχες ἀντιδόσεις, Ευστράτιε παμμάκαρ, τοις προσιοῦσί σοι.

         Ἔλαμψαν  τὰ ἔργα σου  τὰ καλά,  δόξῃ  ἀπροσίτω,  ᾦ         Εὐστράτιε  ἐπὶ γῆς,   καὶ τῶν σῶν  θαυμάτων,  τὰ πλήθη ἀκολούθως,  ἐκπλήττουσιν τοῦ κόσμου,  πάντα τὰ πέρατα.

Πέτραν εἰς τὴν ἄσειστον τοῦ Χριστοῦ, εἰκονομαχίας,  ἐν τοῖς χρόνοις τοῖς χαλεποῖς, ἔστησας τοὺς πόδας, Εὐστράτιε παμμάκαρ, εἰκόνας τὰς ἁγίας, σέβων ἐκ πίστεως. 

Ἄγρυπνος διέμενες ἐν νυκτί, ὕμνοις τῷ Κυρίῳ, ὦ       Εὐστράτιε ὁμιλῶν, καὶ ἐπὶ τῆς κλίνης, οὐδόλως ἐκοιμήθης, εἰς γῆν ὀλίγον ὕπνον, δοὺς τοῖς βλεφάροις σου. 

Τάλαντα ἃ ἔλαβες ἐκ Θεοῦ, ηὔξησας πλειόνως, ὦ Εὐστράτιε ἱερέ, δοῦλος ὡς εὐγνώμων, διὸ καὶ εἰς νυμφῶνα, εἰσῆλθες τῆς δικαίων, ἀγαλλιάσεως. 

Ἔσπειρας ἐν δάκρυσιν ἐπὶ γῆς, τῆς ἀσκητικῆς σου,  σκληροτάτης διαγωγῆς, ὅθεν ἐν ὑψίστοις, ἐθέρισας πλουσίως, καρποὺς τῆς εὐφροσύνης, τῆς ὑπὲρ ἔννοιαν. 

      Ρήματα ἡ νῆσός σου προσφωνεῖ, στέφουσα ἐκ πόθου, τῶν θαυμάτων σου τὰς σειράς, καὶ ἐν ἐγκωμίοις, Εὐστράτιε τιμῶσα, τὰ θεῖα μεγαλεῖα, τῆς πολιτείας σου.

         Πᾶσαι  τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί,  Πρόδρομε Κυρίου,                Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς,  οἱ ἅγιοι Πάντες, μετὰ τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.

 Τὸ Τρισάγιον καὶ τὰ  Ἀπολυτίκια.

Ἀμήν. Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος,   ἐλέησον ἡμᾶς (τρίς).

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

 Καὶ νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν. Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν,            ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός Σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

Καὶ νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά     Σου· ἐλθέτω ἡ Βασιλεία Σου· γενηθήτω τὸ θέλημά Σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν     ἐπιούσιον δὸς  ἡμῖν  σήμερον· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς  εἰς  πειρασμόν,  ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Ὁ Ἱερεὺς:  Ὅτι Σοῦ ἐστιν…

Ἀπολυτίκια.  

Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τὴν ὁδὸν τὴν εὐθεῖαν, τῆς τιμίας ἀσκήσεως, πόθῳ  θεαρέστῳ διέβης, εὐθυπόρως Εὐστράτιε˙ νικήσας τυραννίδα τῶν παθῶν, καὶ φθάσας ἀπαθείας εἰς σκηνάς,       ἐγκρατείᾳ καὶ πτωχείᾳ καὶ προσευχῇ, Θεῷ διαλεγόμενος. Χαίροις τῆς Βιθυνίας χαρμονή· χαίροις Ὀλύμπου            σέμνωμα· χαίροις χειραγωγὲ τῶν εὐσεβῶν, Πατὴρ τῶν μοναζόντων τε.

 Ἕτερον. ῞Ομοιον.

Ἡ Μονὴ τῶν Αὐγάρων, ἧς κατέστης Ἡγούμενος,      Ὄλυμπος ὁμοῦ Βιθυνίας, σὲ τιμῶσιν Εὐστράτιε· Ἁγίου Εὐστρατίου ἐν χαρᾷ, ἡ νῆσος καὶ τὸ σπήλαιον σκιρτᾷ, Ταϋγέτου τὸ χωρίον δὲ τοῦ Λαδᾶ, τῷ σῷ Ναῷ ἀγάλλεται. Χαίροις τῆς ἐγκρατείας ἐραστά· χαίροις κανὼν ἀσκήσεως· χαίροις ὁ προασπίσας τὴν τιμήν, εἰκόνων τῶν ἁγίων τε.

 Ὁ Ἱερεύς: Ἐκτενὴς δέησις καὶ ἀπόλυσις.

 Πρὸ δὲ τοῦ δι’ εὐχῶν, τὰ ἀκόλουθα.

 Ἦχος β΄. Ὅτε ἐκ τοῦ Ξύλου.

Χαίροις τῆς ἀσκήσεως κανών, χαίροις ἐγκρατείας ὁ λύχνος, τῆς προσευχῆς ἡ λαμπάς, ἔλαιον ἡ ἔχουσα, τῆς ταπεινώσεως, καὶ φωτὶ διαλάμπουσα, ζωῆς ἐναρέτου, σκότους τε διώκουσα, τὴν σκυθρωπότητα, χαίροις Ἐκκλησίας ὁ στῦλος, πίστεως ἁγίας ἡ βάσις, πάτερ ὁσιώτατε Εὐστράτιε.

Χαίρουσιν πιστοί σου ἐν Λαδᾷ, καὶ δοξάζουσιν ἐν Ναῷ σου,      τὰ μεγαλεῖα τὰ σά, Ὅσιε Εὐστράτιε, θεοειδέστατε, τοῦ Ὀλύμπου τὸ ὄρος τε, σκιρτᾷ καὶ καυχᾶται, ἔχει γὰρ ὡς σέμνωμα, τὴν πολιτείαν σου, ὅθεν καὶ βοᾷ χαρμοσύνως, δεῦτε μοι συγχάρητε πάντες, τοῦ ἐμοῦ υἱοῦ τοῖς προτερήμασιν.

        Κόσμου ματαιότητα λιπών, ἦλθες ἐν Μονῇ τῶν Αὐγάρων, Ἀγγελικὸν ἀσπασθείς, βίον ὦ Εὐστράτιε, ἀπὸ νεότητος, προσευχαῖς καὶ δεήσεσι, σχολάζων ἀπαύστως, ἔχων ὡς μελέτην σου, Χριστοῦ τὸ ὄνομα, ὕπνον μὴ διδοὺς ὀφθαλμοῖς σου, μηδὲ κοιτασθεὶς ἐπὶ κλίνης, μήτε τρυφηλῆς τροφῆς γευσάμενος.

 Ἦχος πλ. δ΄.

Δέσποινα πρόσδεξαι…

 Ἦχος β΄.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου…

Τῇ πρεσβεία, Κύριε, πάντων τῶν ῾Αγίων…

Ὁ Ἱερεὺς:  Δι’ εὐχῶν  τῶν ἁγίων πατέρων ἡμῶν,  Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.

 Δίστιχα. Ἀκροτελεύτια.

Ἀξίωσόν με εὐδρομεῖν ἐν τῇ ὁδῷ Κυρίου,       θαυματουργὲ Εὐστράτιε,  Ὅσιε  θεοφόρε, ὁ ἐν τῷ ὄρει ἀσκηθεὶς Ὀλύμπου Βιθυνίας, καὶ ἐν σπηλαίῳ ἐγκλεισθεὶς τῆς ὁμωνύμου νήσου,  ἕνθα εὐθέως ἕδραμες τῶν ἀρετῶν τὴν στράταν, καὶ εἰς τὴν πόλιν ἔφθασας τῆς ἄνω Βασιλείας, ταῖς κάλλεσιν τῶν ἀρετῶν καλῶς λελαμπρυσμένος,                καὶ τοῦ φωτὸς τὰς καλλονὰς ὁρῶν ἀνεκλαλήτως, βοᾶ σοι ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς ἡ πένης Ἰσιδώρα, ἃς προτροπῇ συνέγραφον πιστῶν τῶν συχναζόντων, ἐν νεοκτίστῳ σου Ναῷ Λαδᾶ τοῦ Ταϋγέτου, Ἱεροθέου τε εὐχαῖς Μητροπολίτου Λήμνου, Ἁγίου Εὐστρατίου τε, τοῦ πάνυ σέβοντός σε, καὶ τὰς θερμάς σου πρὸς Θεὸν πρεσβείας αἰτουμένου, ἃς συνεργὸν κεκτήμεθα πάντες ἐν ταῖς ἀνάγκαις,   ὅπως ἂν μέγα ἔλεος εὕρωμεν ἐπ’ ἐλπίδι, Πατρός, Υἱοῦ καὶ Πνεύματος, Θεοῦ τοῦ ἐν Τριάδι, τοῦ ἐλεοῦντος συμπαθῶς ἐν οἰκτιρμοῖς ἀφάτοις, πάντας τοὺς μεγαλύνοντας Αὐτοῦ τὴν θείαν δόξαν, πρέπει γὰρ δόξα καὶ τιμὴ Αὐτῷ εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

     ΤΕΛΟΣ

ΘΕῼ ΤΕ Τῼ ΠΑΜΒΑΣΙΛΕΙ 

 ΜΕΓΑΛΩΣΥΝΗΝ ΔΩΜΕΝ.

Το Εκκλησάκι του Οσίου Ευστρατίου στο Λαδά Ταϋγέτου.

Χτίστηκε το 2003 από τον μακαριστό Ευστράτιο Λάζαρο,

«κατ’ επιθυμίαν» του Αγίου, που τον είδε δύο φορές

στον ύπνο του και του υπέδειξε το μέρος όπου ήθελε να

χτιστεί.

 

   Από τον Ι. Ναό του Οσίου Ευστρατίου στο χωριό Λαδὰ Ταϋγέτου.

Στο φορητὸ προσκυνητάρι η Εικόνα που αγιογράφησε

ο Αγιορείτης π. Πατάπιος.

 

 Το Παρεκκλήσι Του στο Αλονίτσι του  Άη-Στράτη, 

κοντά στη σπηλιά Του.

Η σπηλιά Του που έπαθε μεγάλη ζημιά στο σεισμό του 1968.

ΤΡΟΠΑΡΙΑ-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΕΛΛΑΣ ΖΑΧΑΡΟΓΙΑΝΝΗ

ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΣΙΟΝ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΝ ΤΟΝ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΝ (9/1)

ΠΟΛΙΟΥΧΟΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΗΝ ΑΓΙΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ, 

ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ ΤΟΥΣ ΠΕΝΤΕ ΜΑΡΤΥΡΑΣ,

ΠΡΟΣΤΑΤΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΟΥΧΟΥΣ, ΕΠΙΣΗΣ, ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ.

Τα   τροπάρια   που   ακολουθούν   αναφέρονται   περισσότερο   στην πρόσφατη  θαυμαστή  ιστορία  της ανέγερσης του Παρεκκλησίου του Οσίου Ευστρατίου (2003)  στο Λαδά του Ταϋγέτου Μεσσηνίας, που δεν υπάρχει στα τροπάρια της Παρακλήσεώς Του και το ομώνυμο νησάκι, το οποίο πήρε τ' όνομά Του από τον Άγιο,  επειδή κατά  την περίοδο  της Β΄ Εικονομαχίας  έζησε  εκεί,  σε μία σπηλιά,  πολλά  χρόνια  αυτοεξόριστος,  εξαιτίας  του διωγμού  των μοναχών,  σύμφωνα με την τοπική,  θρησκευτική παράδοση  του Αγίου Ευστρατίου, που δυστυχώς δεν αναφέρεται σε κανένα Συναξάρι, ίσως γιατί τα βιογραφικά Του στοιχεία είναι ελλιπή, καθόσον λείπουν σελίδες και υπάρχουν κενά στο παλιό, φθαρμένο χειρόγραφο όπου παραδίδεται ο βίος Του από τον επίσημο βιογράφο Του.

Επίσης, στους φίλους Του, τους Πέντε Μάρτυρες, που επιθυμεί να τιμώνται στον Ι. Ναό Του στο Λαδά Ταϋγέτου Μεσσηνίας, επειδή για δεκάδες χρόνια τον φιλοξένησαν στη δική Τους Εκκλησία στον Άη-Στράτη, μέχρι που κατεδαφίστηκε μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1968. 

Βλ. σχετικώς στο 3ο και 4ο link, που αναφέρονται στην αρχή αυτής της δημοσίευσης.

Α π ο λ υ τ ί κ ι α

Ήχος α΄. Της ερήμου πολίτης.

Εν Ολύμπω Βιθυνίας τη ασκήσει διέλαμψας, και ειρηνικώς θεορρήμον, προς Θεόν εξεδήμησας· τα βέλη τα πεπυρωμένα των Εικονομάχων εναπέσβεσας, και προστάτης ανεδείχθης, της ομωνύμου νήσου, θαυματουργέ Ευστράτιε. Χαίροις της εγκρατείας ο εσμός· χαίροις κρουνός ιάσεων· χαίροις ο αγιάσας το Λαδά, τη εμφανίσει Σου.

 Απολυτίκιον Ι. Ναού Του στο Λαδά Ταϋγέτου Μεσσηνίας.

Ήχος γ΄. Θείας πίστεως.

Θείων τρόπων Σου τη ενεργεία, Σος Ναός ηγέρθη τάχει, εν Λαδά Ταϋγέτου Ευστράτιε, και εν τη νήσω εν η πάλαι έζησας, Ακολουθία ηυρέθη Ασματική· Πάτερ όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν ρώσιν και έλεος.

 Έτερον όμοιον, παραλλαγή προηγουμένου.

Θείων τρόπων Σου τη ενεργεία, Σος Ναός ηγέρθη τάχει, εν Λαδά Ταϋγέτου Ευστράτιε, εν ω τιμώμεν ετησίως την μνήμην Σου, και πάντες πίστει εν ύμνοις δοξάζομεν· Πάτερ όσιε, αεί τη Τριάδι πρέσβευε, λυτρώσασθαι πιστούς της πλάνης των αιρέσεων.

 Μ ε γ α λ υ ν ά ρ ι α

Άξιόν εστιν ως αληθώς…

Βιτζιανής γόνον τον εκλεκτόν, και Μονής Αυγάρων, τον Ηγούμενον τον κλεινόν, προστάτην πολιούχον, της ομωνύμου νήσου, Ευστράτιον τον θείον, ύμνοις τιμήσωμεν.

Χαίροις των Οσίων ο κοινωνός, και Εικονομάχων, ο πολέμιος ο δεινός, χαίροις όστις πλάκας, εδέχθη γεγραμμένας, χειρί τη Θεία όντως, ως Μωσής άλλοτε.

Χαίροις θείον κλέος των μοναστών, ταπεινοφροσύνης, το υπόδειγμα το λαμπρόν, χαίροις ο δαιμόνων, πατάξας τας εφόδους, δυνάμει του Τιμίου, Ζωοποιού Σταυρού.

Άγνωστος ετέλει χρόνοις πολλοίς, η Ση υμνωδία, ιστορούσα Σην βιοτήν, ήτις εποιήθη, εν όρει τω Αγίω, και όλως παραδόξως, ουκ ανηυρίσκετο.

Τη προνοία Πάτερ όμως τη Ση, ευλήπτως ηυρέθη (το 2005), εν τη νήσω ήτις τιμά, πολλούς αιώνας πάλαι, αυτής θείον προστάτην, και έκτοτε ευρέως, γνωστή εγένετο (από το 2011).

Ευστράτιε μάκαρ θαυματουργέ, ουρανοπολίτα, μη ελλείπης διηνεκώς, Τριάδι τη Αγία, πρεσβεύειν παρρησία, τοις πάσι δωρηθήναι, χάριν και έλεος.

Ώφθης Ευστρατίω τω ευσεβεί, κι εζήτεις κατ΄όναρ, ανεγείρειν  τον Σον Ναόν, εν Λαδά χωρίω, ο ίσως ομοιάζει, τω τόπω ένθα βίον, έζης ως άσαρκος.

Έχων παρρησίαν προς τον Χριστόν, Ευστράτιε θείε, καθικέτευε εκτενώς, υπέρ των πιστών Σου, των εν Λαδά τιμώντων, την πάνσεπτόν Σου μνήμην, και οσιότητα.

Δεύτε ασπασώμεθα ευλαβώς, εν τω Ταϋγέτω, την Εικόνα Σου την σεπτήν, βρύουσαν παντοίων, νόσων και πάσης βλάβης, τοις πίστει εξαιτούσι, την θείαν Χάριν Σου.

Σκέπε φρούρει σώζε θαυματουργέ, πάντας τους τιμώντας, την Αγίαν Σου την Μορφήν (ή: πόθω τους φωνούντας, το Σον όνομα το κλεινόν), ώσπερ και εσχάτως, Βασίλειον τον κτίστην, του εν Λαδά Ναού Σου, θαύματι έσωσας (το 2003).

Δεύτε ευφημήσωμεν ευλαβώς, εν Λαδά χωρίω, την πεντάριθμον και σεπτήν, χορείαν Μαρτύρων, ων εν τω Πολυστύλω, προχέουσιν ιάσεις, ιερά Λείψανα.

Χαίρετε προστάται και αρωγοί, νήσου του Οσίου, Ευστρατίου του ασκητού, όστις ετιμάτο, πολλούς αιώνας πάλαι, εν τω σεπτώ Ναώ Υμών, μέχρι και πρό τινος (1968).

Χαίροις Αθλοφόρων πεντάς κλεινή, Ευστράτιε μάκαρ, και Αυξέντιε ιερέ, συν τω Ευγενίω, Μαρδάριε Ορέστα, Οσίου Ευστρατίου, φίλοι αγαπητοί. 

Πάσαι των Αγγέλων αι στρατιαί…

Τα περισσότερα από τα παραπάνω τροπάρια βλ.: https://www.youtube.com/watch?v=-l0qGx8kUic

Ὁ Ὅσιος ὑποδεικνύων τόν τόπον

ὅπου ἐπιθυμοῦσε νά κτισθῇ Ναός Του

ἐν Λαδᾷ Ταϋγέτου Μεσσηνίας.

Σημειώσεις

Η Ασματική Ακολουθία του Οσίου  κυκλοφορεί από τις εκδόσεις  "Επτάλοφος ΑΒΕΕ" από το 2011, αναμορφωμένη από την υμνογράφο Καθηγουμένη Ισιδώρα μοναχή, προκειμένου να γίνει πανηγυρική. Η αρχική, αγνώστου υμνογράφου, η οποία υπάρχει μόνο στο ομώνυμο νησάκι και γράφτηκε το 1931 στα Καυσοκαλύβια του Αγίου όρους, δημοσιεύτηκε στο ίντερνετ το 2019, αλλά θέλει πολλές διορθώσεις (βλ. https://orthodoxhymnography.blogspot.com/2019/06/blog-post_4.html), η δε Παράκλησή Του γράφτηκε το 2013, από την ίδια υμνοφράφο, αλλά  μέχρι σήμερα παραμένει  αναξιοποίητη.

Ο Παρακλητικός Του Κανόνας αρχίζει από τα παγώνια και μετά.

Η Εικόνα που βλέπετε, στην αρχή αυτής της δημοσίευσης, είναι τμήμα μιας πολύ μεγάλης παράστασης με την Αναστήλωση των Ι. Εικόνων, που υπάρχει στο Καθολικό της Ι. Μονής Σταυρονικήτα  (Αγίου Νικολάου Στρειδά) του Αγίου όρους,  όπου απεικονίζονται διάφορα πρόσωπα, αλλά δεν αναφέρονται τα ονόματά τους. Όμως ο Όσιος Ευστράτιος, με θαυμαστό τρόπο,  αποκάλυψε ότι δεξιά κι αριστερά της Εικόνας του Χριστού  είναι Εκείνος σαν ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΚΑΙ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ. ΄Ενα τμήμα της παράστασης αυτής το βλέπουμε στο εξώφυλλο του βιβλίου "ΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ ΤΗΣ ΒΙΘΥΝΙΑΣ", το οποίο συνδέεται άμεσα με την προαναφερθείσα αποκάλυψη του Αγίου (βλ.: osiosefstratiossychronathaumatatouka.blogspot.com, Κεφάλαια Ζ και Η).

 

ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ!

   ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΤΗΣ Σ. Ζ. ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ 

1. Τρεις θαυμαστές ιστορίες. Ο Άγιος Ραφαήλ χρησιμοποίησε την Αικ. Λύτρα σαν μεσίτη κ.α. Βλ.

     http://syndesmosklchi.blogspot.com/2014/06/blog-post_26.html. Επίσης, μετάφραση αυτού στ’ Αγγλικά: 

 https://syndesmosklchi-blogspot-com.translate.goog/2014/06/blog-post_26.html?_x_tr_sch=http&_x_tr_sl=el&_x_tr_tl=en&_x_tr_hl=en&_x_tr_pto=sc

 

2.  Ο ΄Αγιος Ραφαήλ  διαβίβασε  στον Πατριάρχη  Αθηναγόρα,  «μέσω της Αικ. Λύτρα»,  την παραγγελία Του  για την επίσπευση  της αγιοκατάταξης  των τριών  Νεοφανών Μεγαλ/ρων της Θερμής Λέσβου. 

      Βλ. http://syndesmosklchi.blogspot.com/2014/07/blog-post.html

 

3.  Αικατερίνη Λύτρα και Φώτης Κόντογλου,  δύο πρόσωπα άρρηκτα συνδεδεμένα με  τη θαυμαστή ιστορία των Αγίων Ραφαήλ,  Νικολάου και Ειρήνης. 

    Βλ.  http://syndesmosklchi.blogspot.com/2014/07/blog-post.html.  Επίσης, μετάφραση αυτού στ’ Αγγλικά: https://syndesmosklchi-blogspot-com.translate.goog/2014/07/blog-post_19.html?_x_tr_sch=http&_x_tr_sl=el&_x_tr_tl=en&_x_tr_hl=en&_x_tr_pto=sc

ΟΙ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΟΛΥΜΠΙΑ, ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΚΑΙ «ΑΙ ΣΥΝ ΑΥΤΑΙΣ ΜΟΝΑΧΑΙ» (1235 μ.Χ.). 

Βλ. http://syndesmosklchi.blogspot.com/2018/08/1235.html

Η AΓΙΑ ΠΑΡΘΕΝΟΜΑΡΤΥΣ ΛΟΥΚΙΑ ΠΡΟΣΤΑΤΡΙΑ ΜΑΤΙΩΝ (283-304 μ.Χ.). 

Βλ. http://syndesmosklchi.blogspot.com/2018/02/283-304.html?m=1

6. Απόστολος Ιούδας ο Θεάδελφος  και  Απόστολος Θαδδαίος,  δύο διαφορετικοί ΄Αγιοι. Βλ. http://syndesmosklchi.blogspot.com/2014/09/blog-post_17.html 

6.    Η Χρυσούλα-Χρυσάνθη Χατζηγιαννιού και το λογοτεχνικό της έργο. Βλ.: 

   http://syndesmosklchi.blogspot.com/2016/08/blog-post.html. Είναι η καθηγήτρια που επέλεξε ο Άγιος Ραφαήλ, για να καταγράψει σε τόμους τις υπαγορεύσεις Του προς την αμαθή, μακαριστή Αικ. Λύτρα. Η Χ. Χ. πέθανε στις 27.3.2023, 98 ετών.

8.  Panagiakolainasalamina. Βλ.  https://panagiakolainasalamina.blogspot.com/

9. Όσιος Ευστράτιος ο Θαυματουργός «ο εν Ολύμπω Βιθυνίας και εν τη ομωνύμω νήσω ασκήσας». Βλ. http://syndesmosklchi.blogspot.com/2014/05/blog-post_26. Διορθώσεις-προσθήκες σ’ αυτό βλ.: osiosefstratiossychronathaumatatouka.blogspot.com, Κεφάλαια ΣΤ και ΙΓ.

    Επίσης, οι 4 δημοσιεύσεις που αφορούν τον Όσιο, οι οποίες αναφέρονται στην αρχή αυτής της ανάρτησης.